Een vrouw die naakt loopt door het huis

Een vrouw die naakt loopt door het huis,
vervult ons van zo grote geestesrust
Het is geen gedateerde, geile naaktheid.
Het is een gekleed in naaktheid gaan,
onschuld als van een zus, een glas water.

Het lichaam wordt zelfs niet waargenomen
door het ritme dat het meevoert.
Welvingen gaan langs in staat van reinheid,
geven de naam kuisheid aan het leven.

Haren die bekoorden verontrusten niet.
Borsten, billen (stille wapenstilstand)
rusten uit van strijd. En ook ik rust.

[Carlos Drummond de Andrade, Mulher andando nua pela casa]

Liefde - want dit is het ene woord

Liefde - want dit is het ene woord -
moge mijn vers beginnen en omgeven.
Liefde leid mijn vers en zij verene
daarin ziel, verlangen, vulva en lid.

Wie zal beweren dat hij enkel ziel is?
Wie voelt niet van ziel zijn lichaam zwellen
tot het openbarst in louter kreten
van orgasme, onbegrensd moment?

Het lichaam, in lichaams omstrengeling
versmolten, opgelost, bereikt de bron
der wezens, die Plato ondeelbaar zag:
en het is één, volmaakt in twee; twee-eenling.

[Carlos Drummond de Andrade, vert. van Amor - pois que é palavra essencial]